Myrtle Beach

Hotel: hampton inn oceanfront south tower
Aantal kilometers: 20

Een paar dagen relaxen is ook wel eens fijn. Myrtle Beach. We zijn er eerder geweest maar toen was ik ff vergeten dat er een heel mooi. Hard Rock Café is. Daarnaast wilde moeders graag op herhaling in dat overheerlijke. Japanse restaurant Myabi.

Dag 1 was super. Het begin minder. Een run op het ontbijt dat tot 10 uur is. We dachten dat 9 uur wel een leuke tijd was. Niet dus. Gillende kinderen een volle ontbijtzaal, bijna niet te doen. De koffie maar mee naar boven dan. Na wat ómdrentelen vertrekken we naar de outlet. Half 12 komen we aan, maar jongens het is bloedje heet, 34 graden. In de winkels is het prima, maar even daar buiten is het niet te harden.

We slagen bij Ann Taylor, Tommy Hilfiger, Old Navy en Skechers. We kijken ook even bij Nautica maar helaas niet iets dat we willen. Wel goed om te onthouden. In Gatlinburg gaan we weer :).
 Daarna naar de Japanner. Het is nog geen half 6 en het is er al flink druk. We hebben niet gereserveerd maar ik klets ons wel naar binnen. We hebben een leuke tafel en leuke kok. Dan is het altijd een belevenis. De uiensoep is goed, de salade is lekker, maar het vlees(filet mignon) is fantastisch.

We gaan naar huis en ik ga nog even naar een uitvinding die gemaakt is, speciaal voor mij: the lazy river. Drijven en niet zwemmen dus. Even langs het strand en dan lekker op balkon boek lezen. dit is vakantie.

Dag 2:
Kilometers: 12

We bezoeken Walmart en kopen er beschermhoesjes voor de telefoon, wat eten en wat kleinigheden voor onderweg. Op naar het hard rock cafe dat in de vorm van een piramide is gebouwd. Het blijft echt te warm voor ons buiten. In het cafe is het heerlijk en we nemen een voorgerecht en nagerecht. We slaan gewoon het hoofdgerecht over. We delen het voorgerecht. Na de nodige souvenirs in de shop gaan we de hitte weer in. Nog 1 stop dan. Een surfwinkel. We kopen er een badlaken. Het reuzenstad laten we schieten, veel te heet.
. We gaan gewoon naar het strand. Voetjes in het zand en boek mee. Het is dan half 3.
Tot een uurtje of 6 op het strand. Het waait nogal en we verbazen ons dat de parasolletjes blijven staan. Zie foto. Het lijkt of we het strand alleen hebben maar ondertussen is het keidruk.

Toch wil ik de auto nog tanken voor de lange rit naar Gatlinburg morgen dus hup de kleren weer aan en even een snackje en de auto tanken. Dat is snel gepiept. Wasje gedraaid en de nieuwe afleveringen van Dallas de serie begint. Boffen wij even. Plotseling begint het de weerlichten en onweren, jongens. Het spookt aardig en pas na twee uren  is het weer ok. Er is ook echt niemand op het strand terwijl er de andere dagen nog wel vuurwerk werd afgestoken.

Morgen op weg naar 4 dagen  Gatlinburg. In gedachten zijn we bij Irene, ze is overleden en ik ben erg verdrietig. Helaas kan ik er donderdag niet bij zijn.

Van Atlanta via Stone mountain naar Savannah de oudste stad van Georgia

Donderdagmorgen na een stevig ontbijtje op weg. We hadden afgesproken even een milkshake te halen bij "the Varsity". 1 van de grootste drive-in- fastfoodrestaurants. Dat op ruim een kilometer van het hotel dus een aangename stop. We hebben het snel gevonden maar de luikjes om te bestellen rijden we vrolijk voorbij. Dus wat doe je dan...... Jawel binnen bestellen. Hele idee van drive- in weg maar goed. We kiezen voor een mini( heb je dat hier nog?) frosted orange. Erg lekker.

We willen weg rijden maar na 20 meter staat er een auto naast ons bij het stoplicht te gebaren dat ik het raam naar beneden moet doen. Onze motorkap schijnt los te zitten en als we een beetje tempo hebben dreigt hij open te gaan, geven vader en zoon aan. Super bedankt. Dat hadden we dus niet gezien hè. Ik blijf het zeggen wat een behulpzame mensen!

Op naar Stone mountain national park zo'n 19 mijl verderop. We willen de presidenten uitgehakt in een berg op het paard zien. Met de kabelbaan naar boven. Een tussenstop voordat we ruim 300 kilometer onze dag gaan eindigen in Savannah.

Na een paar kilometer zien we onze motorkap weer bewegen, blijkbaar is het probleem nog niet verholpen.

Gelukkig zijn we snel in het park en stoppen we onderaan de kabelbaan. Mijn vrouwelijke charme in de strijd gooiend ( heb ik de flow nog hahaha) weet ik twee macho's zover te krijgen dat ze gaan kijken. De eerste zegt dat het nokje stuk is, nee hè. Dat zou betekenen dat we weer terug moeten naar Alamo. Hmmm we waren net zo blij met deze stevige auto. Maar de tweede man weet het beter( hoe kan het ook anders). De stang die de motorkap omhoog had zit niet goed waardoor de klep niet goed in het nokje kan vallen. Probleem verholpen, zij blij en wij heel erg blij. De skyride stelt niet heel veel voor maar het is een leuk uitstapje. Na een uurtje zijn we terug en gaan we on the road again.

We rijden door een mooie omgeving en het gaat vlotjes. Op 20 kilometer voor Savannah rijden we een super regenbui in. Het hoost vreselijk en veel mensen passen hun snelheid aan. Sommigen ook niet. Zodra de bui voorbij is staan we direct in de file en dan duren 16 kilometer plotseling heel lang. Tegen 1900 uur zijn we pas in het hotel. Die laatste kilometers hebben we anderhalf uur over gedaan. Beetje jammerrrr.

Het hotel is prima maar de baliedame is niet heel aardig. Als ik haar vraag naar een restaurant in de buurt dat ze aan zou rijden zegt ze dat iedereen dat eens moet laten te vragen en zulke vragen moet stellen aan de conciërge. Maar hé het is 1900 uur dus waar is de conciërge .... Juist naar huis. We besluiten niet moeilijk te doen en vragen Antony onze valetparkeerder om een taxi die ons naar outback steakhouse brengt. Voor 8 dollar zijn we heen en weer. Prima. 

Vandaag met de Old Trolleybus door Savannah. Na 90 minuten worden we gedropt bij City Market en kunnen we overal hop on-hop offen. We eten een ijsje en krijgen vers klaargemaakte peanutbonbons. Dat slaan we niet af. Het is best warm dus we willen graag en terrasje opzoeken aan het waterfront. Dat vinden we bij het Bohemian Hotel waar ook een trolleystop is.

Na een uurtje of twee op het terras begint het vreselijk te waaien en te regenen dus ons toetje ( we nemen vandaag alleen een voorgerecht en een toetje) moeten we aan de andere kant van de glazen wand opeten. Het ziet er naar uit dat het niet echt droog gaat worden. We moeten dus een soort van sprintje trekken naar de trolley. Met de snelheid van moeders lukt dat niet echt hahaha. We stappen kletsnat de bus in. Dat wordt je dan na 25 meter. We worden weer netjes afgezet vlakbij het hotel en gaan lekker rustig aan doen. Even naar het bubbelbad en een uitgebreide douche. 

Morgen gaan we via Boone Hall Plantation ( daar waar North &South, the notebook etc zijn opgenomen)en waar we een kijkje krijgen in de tijd van de slavernij, naar Myrtle Beach. Een gitzwarte bladzijde overigens nadat we twelve years a slave hebben gezien. Daar blijven we drie nachten, een goed vooruitzicht.

Atlanta here we come and are

En dan begint het nu echt. We waren heerlijk op tijd op Schiphol. Thuis konden we niet inchecken. Bleek dat ze toch nog een keer het adres wilden hebben van ons hotel daar. Zo dat geregeld. Nog even een tosti eten met Sybrand die de komende week op Dodo gaat passen en die zo fijn was om ons naar de luchthaven te rijden.

Om vier uur richting de gate gegaan. We zouden om 17.00 uur vliegen maar dat gaat niet lukken zie ik wel.teveel gedoe met mensen en het personeel krijgt het al benauwd. De 3 piloten op deze trip staan ook al ongeduldig te wachten. Een baliemedewerkster geeft aan dat vluchten naar Atlanta de hele week al vertraagd zijn. " Dan moet het gas er maar even op" zegt 1 van de piloten lollig. We kijken elkaar aan en denken er het onze van. In plaats van 17.00 uur vertrekken we om half 6. Toch komen we ipv 20.30 uur om 20.00 uur aan. Dus ze hebben toch het gas erop gehad of we hadden gewoon wind mee?

Enfin aardig wat turbulentie verder hebben we toch flink geslapen. We nemen de lichte maaltijd niet, maar alleen het toetje. Ook lekker.  Omdat het avond is, valt de drukte bij immigrations mee. Na een half uurtje zijn we er door heen en staat de bagage gestapeld op een karretje. Op naar de Rentals. So far so good. Een busje doet er ruim een kwartier over om ons naar de verhuurafdeling te brengen. We worden letterlijk gedumpt met koffers op een begane grond en we moeten naar de tweede verdieping. Helaas is het karretje achtergebleven op de luchthaven. Tja dan zitten we toch even en nu???

Gelukkig is er een barmhartige Samaritaan ( letterlijk) die een karretje opgespoord heeft en bereid is ons te helpen. Aangekomen bij Alamo(natuurlijk de laatste van alle balies) geef ik hem een fooi.
Daar had hij duidelijk niet opgetekend en we hebben zijn hele dag goed gemaakt. Wij blij en hij blij.

Na een allervriendelijkste dame bij Alamo zijn we na het papierwerk klaar om een auto uit te zoeken.
"Pick any car you like over there". Toch leuk. Ons oog valt op een mooie zwarte Ford Edge. De Chevrolet Equinox en Captiva laten we staan. Van de jeeps zijn we ook geen fan, dus deze wordt het. Na het nodige uitzoekwerk zijn we klaar voor vertrek. Een half uurtje later komen we aan bij het hotel. Kwart over 10 en het is nog steeds een graadje of 22.
Het licht gaat bij ons niet veel later uit en we vallen als een blok in slaap.

Woensdag 13 augustus
Aantal kilometers: met e auto 0 en lopend: teveel haha
hotel: Doubletree hotel downtown Atlanta.

We beginnen de dag met een goed gevuld ontbijt. Zie de foto! Bij moeders gaat het broodmes nog beter in. In neem als extra wat fruit.
Vooraf heb ik al een combipas gekocht voor CNN en the World of Coca Cola. Das handig want we kunnen direct met de tour mee van CNN. Het is dan twaalf uur. De langste roltrap ter wereld valt best mee. Helaas moeten we met de trap naar beneden, maar dat mag de pret niet drukken. Erg interessant om te zien. Tijd voor een koffiebreak bij Starbucks. Op naar Coca Cola. We gaan door het park dat gemaakt is voor de Olympische spelen in 1996. Het ziet er keurig uit. Genoeg bankjes zodat moeders even kan uitblazen in de schaduw. Het is best warm.

Ook bij Coca cola zien we onze ogen uit. Grappig wat ze hier allemaal gemaakt hebben. Van het bottelen tot het zelf ontwerpen van flesjes, reclames en op de foto met de polarbear.
Nog een nieuwe ervaring voor moeders is de 4d movie.  Alles beweegt, blaast etc. Erg leuk om weer eens mee te maken.

De laatste stop van de dag is het. Hard rock cafe. We delen 2 voorgerechtjes en 1 hoofdgerecht. Dat zo extreem groot is dat we we capituleren, zelfs met z'n tweeën, dit kan toch niemand in zijn eentje op. Nou ja geen doggybag, maar wel een souvenirpin rijker slenteren we naar het hotel. Gezellig, interessant en nieuw, kortom een leuke dag. We gaan voor een lekker bad en dan nog even een nieuwe serie kijken(Legends) wie weet blijven we wakker hahaha.

Morgen op weg naar Savannah, maar eerst nog langs Stone mountain. Wat dat is, zien jullie morgen.

Greetz, us

De globale route

De globale route is zo nu wel een beetje bekend.
Het wordt weer een allegaartje. Nationale parken, steden en jawel ook weer eens strand.


Hierbij de planning:
12-14 Atlanta
14-16 Savannah
16-19 Myrtle Beach
19-23 Gatlinburg
23-26 Louisville
26-27 Louisville- Waynesboro
27-28 Waynesboro - Front Royal
28-29 Hershey
29- 30 Hershey- Great Falls - Washington
30 aug -2 september Washington

Voorpret

We zijn er uit! we gaan weer naar de States. Dit jaar naar het Oosten.
Beginnen in Atlanta en eindigen in Washington.