zaterdag 30 augustus 2014

Hershey, the sweetest town

Dan is het nu tijd voor Chocolate world. We gaan voor het ( bijna) hele pakket. We moeten maar niet naar dat pretpark. Veel is nogal thrilling en dat is voor lijf en ledematen niet zo goed. Al die achtbanen is het ook niet voor ons dus dat alten we zitten. Desalniettemin hebben we nog een strak programma. 

  1. Eerst naar het proeven. We krijgen allerlei soorten te proeven, breken, ruiken etc. We slagen allemaal en krijgen een Master in chocolade. Diploma in the pocket ;).
  2. De 4 D film. De tweede deze reis en deze is rustiger dan bij Coca Cola en we houden er geen blauw achterwerk aan over.
  3. Met tien minuten pauze naar de trolleytour van een uur door heel Hershey terwijl ons de geschiedenis verteld wordt en wat er nu gebeurt.
  4. Create your own candybar. Dat was wel een hoogtepunt. Kiezen welke chocolade, inhoud en doosje ontwerpen. Erg leuk jeeeej mijn eigen reep en doosje. Daar doen we het voor.
  5. Als laatste de tour door de fabriek. In karretjes. Beetje small-worldachtig maar super om te zien.
We kopen nog wat souvenirs en voor je het weet in het 6 uur.  We gaan eten bij een goed seafood restaurant. We hebben geen reservering maar na wat sneu kijken hebben ze een plekje. Als het niet gelukt was had ik onze nationaliteit nog in de strijd gegooid  maar dat was niet nodig. Moeders kiest voor de heilbot en ik voor de Barramundi. Hmmm klinkt exotisch en komt ook uit Belize. Ik had ook voor de mahimahi kunnen gaan of de Wahoo. Allemaal witvis maar dit werd aanbevolen. Geweldige keuze. We hebben een aardige serveerster die ons van advies voorziet. Barramundi blijkt een geweldige keuze. In dit geval had Syb concurrentie. Goed klaargemaakt. We hebben lekker gegeten. Naar huis of ja hotel en we willen op tijd vertrekken en al die chocolade moet in de koffers. Wow wat een dag. Met echt kunnen we zeggen dat. Hershey inderdaad the sweetest town is.



















Van Louisville naar Waynesboro

Een lange rit van 700 kilometer brengt ons naar Waynesboro. Daar is weinig te beleven maar ligt aan het begin van de Shenandoah national Parkway ofwel The Skylinedrive die we willen doen.

Omdat het inmiddels 1900 uur is willen we toch nog wel wat eten. Het hele jonge meisje achter de balie boeide het niet zo maar de mevrouw naast mij vraagt even door en ze beveelt ons Mi Rancho, de plaatselijke Mexicaan aan.

Daar aangekomen ziet het er iets sinister uit. Maar het eten valt alleszins mee. We snappen niet alles van de menukaart en hopen het beste. Erg lekker en mijn drankje zonder prik is dubieus maar smaakt wel prima. De man bij wie ik afreken blijft maar denken dat we uit Engeland komen maar plotseling valt het kwartje. Holland? Voetbal? Zij die Mexico versloegen ooooooooh daar vandaan. I like Sneider? Die man zijn dag ook weer goed.

Het is rustig in het hotel en het is degelijk maar echt een overnachtingsplekje en meer niet.

De volgende dag op naar Shenandoah. We rijden met onze parkpas zo door. Het is de hele 110 Miles 25, 30 km dus niet qua snelheid opschieten maar dat hoeft ook niet. Ik doe twee hikes die me best tegenvallen. Normaal loop je naar watervallen omhoog en is de terugweg makkelijker en naar beneden. In dit geval was het andersom. Das zwaar. In een kwartiertje beneden en een uur omhoog.
We willen wat eten in 1 van de twee Lodges. Helaas tussen twee en vijf zijn beide dicht en het is nu....... Half drie. Shhhhh. Dan maar naar de plaatselijke cafetaria. Niet echt lekker en schoon maar het soepje gaat er wel in. We redden het wel tot vanavond denk ik.

De volgende hike is iets makkelijker en ik praat met een familie waarvan het meisje op klimsport zit en met het grootste gemak rosten opklimt. We nemen even wat foto's en beginnen de terugtocht. Daar stuit ik op een alleraardigste familie uit Obersdorf Duitsland en vrolijk kletsend gaan we naar boven. In deze warmte valt me dat niet tegen pffff. We nemen afscheid en zij gaan richting het zuiden( Miami is hun eindstation) en wij vervolgende weg naar het noorden. Nog dertig mijl. Moeders heeft nog geen beest gezien. Bij de ingang miste ze al een hert want ze keek nét de andere kant op ( jaja). Ons geduld wordt beloond en we zien nog een paar herten en weten een paar vast te leggen.

Dan richting Gettysburg nog een uurtje nadat we het park uitrijden zo rond de klok van zes uur. Waar het misging, we weten het niet maar we zijn met TomTom Barry Atsma compleet lost in space en geen bereik. We komen via binnenwegen en rare sightseeingplekken ( in het donker niet meer zo seeing) rond 9 uur aan in het hotel. Geen eten te bekennen en geen roomservice. Er is wel een Ierse pub die aan afhaal doet maar de keuken sluit kwart over 9.

Als de sodemieter dan maar daarheen. Moeders met bagage in de hotelkamer gedropt en een sprintje trekken. Ik heb geluk ze luiten de keuken vandaag half 10 fieuw......met mijn tien over 9 toch niet te laat. Ik bestel twee kaassoepjes met bier? Een portie friet voor moeders en wat bruchetta voor mij. Ik krijg het echt super verpakt mee en gewapend met twee cranberryjuices en mijn eten naar de hotelkamer. Van de kaassoepjes verwachtte ik niet veel maar het is prima. Misschien hadden we ook erg honger en kwam en daarvan, maar het was echt wel goed. Ja alles eigenlijk. Jammie, dit kan best even zo.

De volgende dag naar battlefields. Er zijn veel oorlogen uitgevochten hier en veel herdenkingen. Het hele Gettysburg staat er in het teken van. We bezoeken de begraafplaats en doen een stuk van de tour. De hele tour duurt 6 uren en we willen ook nog door naar Hershey.

Op een anderhalf uur van Gettysburg ligt Hershey. Alles daar staat in het teken van chocolade. Daar gaan we morgen de handel onveilig maken. We zitten in een gloednieuw Hampton Inn. Open sinds 3 juli. Het ziet er super uit, mooi meubilair en zo schoon. Heel fijn. Voor de prijs was het ook leuk want ik heb half geld half punten kunnen boeken en dat voor een deel van Labordayweekend. Eerst nog even naar de outlet daar. We vermaken ons prima en ik heb daarna een restaurantje uitgezocht op Chocolate Ave, genaamd The Chocolate Grill. We eten er overheerlijke zalm. Dit mag vaker zo. Moet maar voldaan op bed en we dromen in chocolade.











dinsdag 26 augustus 2014

Louisville extreem en vooral warm!

Op weg naar Louisville konden we helaas niet meer naar Four Roses distillery. Het was kiezen of delen. Of te laat op the horse show of nog langs de whiskyfabriek.
Daarnaast kregen we te maken met flinke hoosbuien. Om half 6 waren we in het hotel. Even de spullen lossen en opfrissen en hup naar gate 3 van het State fair terrein.
Jongens, druk daar! Ze schatten het op 75000 mensen hahaen wij waren daar twee van.

Mama gedropt bij de drop off en een plekje in de rijen invalideplekken zoeken. Er ging een stel weg en die gaven me de tip dat ik op hun plek kon staan. Prachtig.
Er liepen wel veel mensen in gala. Bij navraag bleek dat mensen dit doen voor de horseshow en omdat het de laatste dag van de fair is.

De horseshow dan. Het is inmiddels kwart voor 7 en een megacola voor moeders en een programmaboek rijker op zoek naar onze plek. Prima uitzicht maar het was wel wat krapjes.
Van 7 tot 11 zou nog een lange avond en zit worden.
Wat vonden we ervan?
Tja anders. In niets leek het op een paardenwedstrid zoals we gewend zijn. Nou ja misschien wat Eext -achtig.veel karretjes en Saddlebredpaarden een heel apart gezicht. De hoofdprijs was 100.000 euri dus het gaat wel ergens over.
Bij de finale ging een dominee ons voor in gebed etc. Dus het is nogal een happening. Het stadion vulde zich snel en in de pauze nog wat warme nootjes gehaald. Ze waren out of hotdogs???

De avond vliegt voorbij. We hebben stijve knieën maar een interessante avond gehad. Op naar de auto. Het is inmiddels minder gaan regenen en tegen twaalf uur zijn we in het hotel.
De volgende dag dan maar wat rustig aan doen.
We gaan naar Fourth street live het entertain- en shop district van louisville.

Twee dingen: er komen is bijna onmogelijk want 3 en 4th street blijken helemaal afgesloten. Via een grote omreis weten we een plekje te bemachtigen in een parkeergarage. Het si bloedje heet. Eigenlijk wil ik ff shoppen en moeders wil wat drinken in het hard rock café. Mijn shopmoment is van korte duur want alles is dicht vanwege de triatlon. Al die straten waren daarom afgesloten en de finish is voor het hard rock cafe. Ze zijn die ochtend om 7 uur begonnen met 3 Miles zwemmen, 112 Miles fietsen en dan nog een volle marathon. Er moeten 400 mensen medisch behandeld worden. Dit komt mede door de hitte.
Na een lekker maaltijd in het hard rock zien we de binnenkomst van de nummer 1 bij de mannen. Die stort letterlijk ineen na de finish. We zoeken de auto op en willen naar het hotel. Dat willen is duidelijk maar het kunnen niet. Wat een ramp. We doen een hele sightseeing in goede en slechte buurten en de afstand van ons hotel tot hard rock was 3,2 km en we hebben er ruim 2,5 uur over gedaan en het bleef maar heet en filerijden. Dat was niet helemaal het plan. Maar even chillen vanavond.

De volgend dag staat  Churchill Downs op het programma. De meeste tours zijn Ingekort vanwege de warmte. Gelukkig is het museum lekker koel. We doen daarna een korte buitenrondleiding en om half 3 de tour bij de stallen in een auto met airco. Goed om te zien en er wordt veel verteld. Dan terug naar de auto maar de jongen uit het restaurant geeft de twee buitenlandse dames nog twee souvenirglazen mee. Hoe aardig is dat!

Nog even een hapje in het Louisville Cardinals restaurant. Heerlijk we hebben zelfs in onze "booth" een eigen tv. Rond half 8 hebben we het wel gehad en zij we geveld door de warmte. Na Dallas en even lezen is de dag om. Morgen een lange reismagazine voor de boeg. Dus dat wordt mooi uitzicht en kilometervreten.















vrijdag 22 augustus 2014

Gatlinburg of Oostenrijk?

Aantal kilometers: 638 en wat naar het Nationale park 
Hotel: the park Vista  Doubletree hy Hilton

Na een lange trip waarin behalve rijden weinig gebeurde komen we tegen zevenen aan in Gatlinburg. Vier jaar geleden waren we hier ook maar te kort. Moeders vindt het erg op Oostenrijk lijken en daar houdt ze ook van dus vandaar 4 nachten hier.

Dag 1: shop till you drop in Sevierville een grote outlet op 18 kilometer van onze standplaats. We zijn rustig aan begonnen en we hebben ontbijt in het hotel tot 11 uur. We zijn dus rond 12 uur pas in de Mall.  De eerste winkel: hé dat moet Tommy Hilfiger weer zijn.
 Daar zijn we iets meer dan een uur en hebben leuke outfits gekocht. Rachid had nog een cadeautje tegoed dus daarvoor ook geslaagd.nog even naar Nautica voor dat ene shirtje dat net niet lukte in Myrtle Beach. Ook gelukt. Op naar onze welverdiende koffie bij Starbucks. We kijken nog bij wat andere winkels maar kijken meer dan we kopen. Dan een lekkere lunch bij het nieuwe Hard Rock Café in Pigeon Forge. Echt dichtbij. De andere zat in. Gatlinburg maar is hierheen verplaatst. Ook leuk en dat maakt mijn pins en glazen uit Gatlinburg echte collectors items!!!
We kiezen the Jumbo Combo en een koffie na. Heerlijk! Onze laatste uitje van vanavond in een voorstelling van de Dixie Stampede. Een twee uur durende  show met paarden en van alles en nog wat. We krijgen ook eten voorgeschoteld. Dat is niet zo wat en we eten alleen het soepje op. De show was super en echt entertainment. Als we bij de auto komen blijkt het flink te hebben gehoosd. Onderweg naar het hotel worden we. Og omgeleid vanwege omgevallen bomen. We ploffen op bed na een intensieve dag.

Dag 2
Vandaag en morgen gaan we het Nationale park in. We gaan eerst naar Cades Cove. Een rondje of wel loop van ongeveer 12 Miles. Als het goed is gaan we beren zien. Ze hebben al heel veel meldingen gezien. We doen dat in de auto en mogen in een mooi sukkelgangetje van 15 Miles de rote gaan rijden. We stoppen bij een uitkijkpunt endaarna bij het visitors center op ruim 6 Miles. Helaas we hebben nog geen gelul. Maar dan zien we op aangeven van een parkranger een zwarte beer. Alle beren in dit park zijn wild dus er is niets gearrangeerd. Ruimschoots de tijd neemt dit beertje om takken en blaadjes te eten. Geduld is een schone zaak dus na een twintig minuten komt hij of zij uit de boom. De beer wordt weggejaagd door de rangers om gevaar voor mensen te voorkomen. Dan maar even een pitstop bij de toiletten en verder met onze tour.we verlaten het center en hebben wederom geluk. De auto voor ons stopt dus dan weet je dat er iets aan de hand is. Ja hoor een grotere beer dan net steekt de weg over en we krijgen goed de kans om mooie plaatjes te schieten. Wat een geslaagde dag. Nog even wat eten bij tgi Friday, voor wie het wil weten dit staat voor: thank God iTS Friday, wat doen we er dan op donderdag? Tja lekkere trek en we willen nog helemaal niet dat het vrijdag is. Ik bestel vast de drankjes terwijl moeders naar de WC is. Maar ze zijn streng als ik het drankje bestel, hoe oud is ze is ze al 18? De buurman bij het tafeltje schiet al in de lach als ik 72 zeg. We eten heerlijk en vergapen ons aan de aparte types die voorbij lopen.

Dag 3
Weer het bos in maar nu de andere kant op. Net als gisteren even een paar keer een wandeling gedaan van een paar Miles. Ik stuit op iemand die ik er nogal Nederlands uit vindt zien. Ik heb het juist. Heel aardig en we lopen gezellig naar beneden. Hij heeft nog wat meer kilometers voor de boeg maar hij heeft wel een leuke trip uitgezocht. We gaan terug naar het dorp en storten ons in het drukke gedeelte. We gaan Moonshine proeven een heel sterk drankje uit graan. Moeders geniet van. Ruim 10 smaakjes en een paar mixen. Ik doe de Blackberry ( niet te zuipen) en watermeloen erg lekker maar ook de ananas is dit keer niet mijn ding. Wat souvenirs rijker zoeken we weer een lekkere " vreetschuur" op. We kiezen voor " dicks last resort". In 1 woord HILARISCH!we krijgen een papieren muts inclusief schunnige tekst en hele foute obers. We lachen wat af en het eten is prima. We gaan richting hotel en pakken de boel vast bij elkaar. We moeten morgen om 18.00 uur in Louisville KY zijn en willen onderhand nog stoppen bij Four Roses de Whisky distilleerderij.

Tot de volgende keer en dan hopen we wat over de paardenshow en wedstrijden te laten zien.